Door Rob Linssen - Woensdagavond 29 april was het dan zover. Het elftal van coach Wim kon kampioen worden zonder er ook maar voor te hoeven spelen. Deze ‘snorloze’ coach had zijn snor afgeschoren, in tegenstelling tot illustere voorgangers als o.a. Guus Hiddink, al ruim voordat het kampioenschap binnengehaald. Deze uitspatting van flair, lef en zelfvertrouwen zorgde voor zulk een positieve uitstraling op het gehele derde dat iedereen er in mee gezogen werd met de bijbehorende goede resultaten.
Coach Wim had dit allemaal van tevoren bedacht en berekend. Kampioen worden zonder er zelf voor hoeven te voetballen. Als dit geen machtsvertoon is, weet Wim het ook niet meer.
Deze genialiteit zorgde, zonder verlies van veel zweet en energie, voor het kampioenschap. Concurrent Reuver verloor namelijk van Montfort. Heel ‘ut derde’ was gaan kijken naar deze ‘kampioenswedstrijd’. Tijdens het eindsignaal was het niet Reuver of Montfort dat juichend het veld opliep, maar de mannen van Wim die op dat moment zeker waren van het kampioenschap en promotie naar de 4e klasse!
Op zondag was de wedstrijd van PSV 3 die er eigenlijk niet meer toe deed. Toch wilde iedereen deze wedstrijd winnend afsluiten. Hoewel Swalmen vooraf aan de wedstrijd zijn ontzag voor PSV 3 lieten blijken d.m.v. het schenken van 2 Zjwaamse vlaaien, lieten ze dit niet tijdens de wedstrijd merken.
De volgende elf startten:
Marcel, Jorg, William, Pascal, Roy, Tom, Jeffrey, Johan, Rob, Thijs en Remy.
Op de bank begonnen Peter, Sander, Bart. S., Nico, Roel en Jorden.
Meteen was duidelijk dat Swalmen over een goede ploeg beschikt en de scherpte er een beetje af was bij de PSV’ers.
Kansen kwamen er wel, maar waren niet besteed aan de mannen van Wim.
Swalmen kreeg enkele kansen. 1 Kans werd hen echter geschonken door de 2 grootste hoofdrolspelers, qua tegendoelpunten, van PSV 3. Een voorzet van Swalmen kwam terecht bij Marcel ‘de legende’ Tobben. Hij kon deze carambolerende bal niet vasthouden. Door de aanstormende Roy ‘Fuchse’ Vossen werd getracht deze bal met het hoofd te beroeren. Het samenspel van de betrouwbare doelman en de degelijke verdediger zorgde ervoor dat de bal, een paar centimeter voor de doellijn, stil kwam te liggen. Het was voor de speler van Swalmen een koud kunstje om dit tot een doelpunt te promoveren. Hij blies dan ook tegen de bal waardoor het 0-1 stond.
Een verlies op deze feestdag kon niet en dus ging PSV 3 weer vol op de aanval spelen. Er kwamen kansen en uiteindelijk was het Johan die met een schot voor de 1-1 zorgde.
Kansen bleven komen en op een gegeven moment werd er een overtreding begaan door Swalmen. Een vrije schop mocht genomen worden door Johan en de bal ging naast de muur het doel in. 2-1.
PSV 3 dacht Swalmen nu in de zak te hebben en het uit te spelen. Men had echter niet gerekend op de briljante middenvelder van Swalmen die met een rush vanaf het middenveld door kon lopen naar het Postertse doel. Met een schot van achter het standbeen verschalkte hij doelman Tobben waardoor het weer gelijk was. 2-2.
Er kwamen nog kansen in de eerste helft. Onder andere een dieptepass van Peter zorgde ervoor dat Rob vrij dicht naar het doel toe kon lopen. Geschrokken van de precisie van de pass van Peter en de aanstormende verdediger speelde Rob de bal naar de mee gekomen Thijs. Wegens een polletje kon Thijs deze bal helaas niet afmaken.
Tijdens de rust kon coach Wim niet wederom voor een inspirerende speech zorgen waardoor de spelers, enigszins teleurgesteld, weer het veld opliepen voor de 2e helft.
Het spel ging op en neer en het leek alsof men tevreden was met een gelijkspel. Totdat er een vrije schop kwam van Swalmen. Marcel bouwde een muurtje, maar vergat nog wat cement op sommige plekken toe te voegen. Vertrouwend op de kwaliteit van het muurtje dat hij net had opgezet bleef hij op de doellijn staan. De speler van Swalmen had dit door en zag een gaatje in het muurtje. Hij plaatste de bal dan ook door dit gaatje. Totaal onverwacht zag Marcel de bal aankomen en toen was hij te laat om zijn armen te strekken. 2-3.
Op zoek naar minimaal een punt vond Peter in de tweede helft Roel. Roel al om 06:00 uur ’s morgens paraat, was eerst asperges gaan ‘steken’, daarna een hele wedstrijd bij PSV 4 meegespeeld om vervolgens PSV 3 nog uit de brand te helpen. Dit alles vanuit de energiewaarde van een hele goede gevulde Sultana.
Roel, met de rug naar het doel, kreeg de bal ingespeeld, hij draaide zich knap weg en rondde diagonaal af. 3-3.
Kansen bleven komen. Jorden Vossen had de 4-3 op zijn schoenen, maar had het geluk niet aan zijn zijde.
Een gelijkspel kon ermee door en na het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter werd coach Wim bedolven onder een vuur van champagne.
Er werd nog lang gefeest, plezier gemaakt en men beloofde elkaar komend seizoen eenzelfde prestatie neer te zetten.
Laatste aanpassing ( vrijdag 25 december 2009 )